Een beetje opgebrand

Ken je dat gevoel? Het begint klein maar het word steeds groter, steeds vervelender.. En op een gegeven moment wil je alleen nog maar slapen (en huilen, soms..). En dat huilen is dan echt om de meest onzinnige dingen ooit natuurlijk.. Oke klein voorbeeldje; Ik stond in de badkamer en Luke kwam aangehuppeld. Ik tilde hem op en gaf hem een dikke knuffel. Op dat exacte moment stak Michael beneden de stekker van de stofzuiger in het stopcontact. Luke schrok zich werkelijk waar een ongeluk met 3 grote en vrij diepe krassen op mijn borst/buik tot gevolg.. Deed dit pijn? Ja maar niet genoeg pijn om als een kind in blinde paniek Michael te roepen en toch zeker een kwartier ontroostbaar te zijn.. Tja opgebrand dus..

En mensen die opgebrand zijn nemen een stapje terug toch? Ja, normale mensen wel. Maar ik ben geen ‘normaal’ mens, ik ben Maan.. Ik zou dus een stapje terug doen maar op de één of andere manier lukt het mij niet. Mijn agenda zou ik leeg houden en dat is tot op zekere hoogte gelukt. Door de weeks doe ik niks waar ik geen zin in heb ( of nou ja dat denk ik dan…) en als ik dan netjes om 22.00 uur naar bed ga met de gedachte dat ik de volgende dag super fris zal opstaan kom ik toch weer bedrogen uit. Want (tromgeroffel) ik word helemaal niet fris en fruitig wakker.. Iedere ochtend weer lijkt het alsof er een Scania van formaatje mega en tot de nok toe gevuld met stenen over mijn uitgeputte lichaam gereden is. Het is zelfs zo erg dat ik in de auto een klimaat á lá vrieskist gecreëerd heb want anders val ik van de warmte in slaap..

Mijn geheugen is een vergiet.. Ga ik naar de supermarkt voor bakpapier en boter kom ik met vuilniszakken en aardappeltjes thuis om vervolgens weer terug te moeten naar de supermarkt, met een boodschappenlijst dit keer natuurlijk. Momenteel ben ik een Nederlandse tekst aan het vertalen naar het Duits, Engels en het Frans.. Ik ben geen held in talen maar zelfs de basic woordjes komen er vandaag niet uit. Ik bedoel, iedereen weet toch dat zon ‘Sonne’, ‘Sun’ en ‘Soleil’ is…  Toch?..

Vorige week was ik vooral op vrijdag een verlepte vaatdoek dus riep ik ‘snack vrijdag’ mijn leven in. En dat bevalt zo goed dat we vanavond weer ‘snack vrijdag’ hebben. En wat houd dat dan in? Nou eigenlijk niks bijzonders.. Aardappelkroketten en loempia’s uit de oven met kippetjes voor Michael. Makkelijker kan niet.. (Ja ik kan naar de patatzaak rijden maar dat kost mij net zoveel moeite als een oven voorverwarmen, zooi er in gooien, en zooi er uit halen. Tussendoor 6 kipkluifjes aanbraden en daarna op laag vuur door laten sudderen. Weinig bewerkbaar dus..). Niet dat ik op andere dagen nou echt culinaire hoogstandjes kook maar we leven nog dus ik denk dat dat wel goed zit 😉 En ik weet dat mijn moeder dit leest dus bij deze laat ik alvast weten dat ik volgende week de hele week bij jou eet, lekker makkelijk*.

Fijn weekend allemaal en doe het vooral lekker rustig aan!

 

*Grapje Mams, ik eet gewoon thuis hoor. Bestel wel de hele week pizza.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s