Het ruggetje

Inmiddels hebben we een paar weken rugpijn. Ik probeer zoveel mogelijk naar mijn lijf te luisteren, iets wat ik de laatste jaren eigenlijk nooit deed.. Dit is dus nogal een aanpassing. Ik moet opeens hulp vragen. Vooral na een werkdag is de koek op, zelfs de vaatwasser uitruimen is dan te veel, vooral omdat dat ding zo akkelig laag staat..

Op mijn werk zit ik vrijwel de hele dag, wat een ware marteling is voor mijn rug. Gisteren ben ik dus tijdens mijn lunchpauze 20 minuten gaan wandelen, ik kon gewoon niet langer zitten.

Wel merk ik verbetering. Mijn rug zeurt, en mijn been tinteld nog maar het is niet meer huilen huilen huilen.. Morgen moet ik weer naar de fysio, ik ben benieuwd wat zijn plan is, hopelijk niet weer een berg tape op mijn rug want dan kan ik niet meer bij mijn veters. We zullen het zien.

Verder ben ik weer aan het werk en is dus eigenlijk het normale leven weer begonnen. Vind het altijd wel lekker na de feestdagen als er weer wat structuur in komt. En nu, nu moet ik luisteren naar mijn lijf. En ‘nee’ en ‘stop’ zeggen. Voelt nog wat vreemd maar is wel het beste 😉

Een gedachte over “Het ruggetje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s