Dromen

Ik droom vaak. Over van alles. Vaak zijn het vage dromen zonder een duidelijk beeld. Ik droom eigenlijk nooit over hem. Als ik droom over het verleden dan komt hij wel eens voorbij maar een droom waarin hij zo duidelijk aanwezig was is een nieuw fenomeen.

Het was de trouwdag. Ik had me helemaal mooi gemaakt. Ik had mijn jurk aan en ik zag er prachtig uit. De deurbel ging. Ik deed open en daar stond hij. Ik schrok. Tranen begonnen te stromen. Weg make-up van 125 euro. Je begon te praten. Je wenste me veel geluk. Je baalde dat je er niet bij kon zijn. Hoe meer je zei hoe onduidelijker het werd. Het leek alsof je wegviel. Alsof je door een tunnel reed. Het beeld werd steeds onduidelijker en opeens was je weg.

Dit is precies hoe de situatie is. Ik wil dat hij er bij is. Maar het zal niet zo zijn. Mijn vader zal mij niet zien trouwen. Ik weet dat dat de realiteit is. Ik weet ook dat wensen dat het anders was me niet verder brengt. Ik weet ook dat hij trots is en dat juist hij dit fantastisch had gevonden. Misschien dat het juist daarom extra veel pijn doet.

Toen mijn vader net overleden was zeiden mensen het al. “Er komen nog veel momenten waarom hij intens gemist word”. Dit is zo’n moment. Ik denk dan ook aan mijn moeder. Hoe naar het is voor haar dat ze mijn enige ouder is op mijn trouwdag. Dat ze niet trots naar mijn vader kan kijken en kan zeggen “dat meisje hebben wij maar mooi op de wereld gezet”. Ze zouden dan samen trots zijn. Nu is mijn moeder dat alleen.

Als liefde en herinneringen
een brug konden bouwen,
dan klommen we naar de hemel
en brachten je terug

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s