Gezellig naar de kaakchirurg

Een paar weken terug was ik bij de tandarts voor mijn controle en ik vroeg aan de tandarts wat dat uitstekende stuk bot/tand was achterin mijn mond. Het deed geen pijn. Het was alleen nieuw. Dat was mijn verstandskies. Die mocht er op een gegeven moment wel uit zei ze. Geen haast, maak maar gewoon een afspraak over een paar weken/maanden.

De afspraak is gemaakt! 16 januari zou het gaan gebeuren. Ik zou voor die tijd mijn eigen risico laten aanpassen, ik heb nu een vrijwillig eigen risico namelijk. Ook zou ik overstappen naar een andere zorgverzekering. Wachten tot in het nieuwe jaar is dus financieel gezien verstandiger.

Afgelopen donderdag werd ik wakker met een drukkend gevoel op mijn bovenkaak. Ik wist natuurlijk meteen hoe laat het was. Toen vrijdag ook nog mijn hele wang bloede en ik overal blaasjes had wist ik, mijn verstandskies moet er uit. Het rot ding snijd namelijk mijn wang stuk.

Vanmorgen ben ik terug gegaan naar de tandarts. Ze heeft de wond achter in mijn mond schoongemaakt en een foto gemaakt voor de kaakchirurg. Zelf wil ze hem niet trekken omdat hij niet netjes groeit. Het word voor de tandarts dus net even iets te spannend. Ik heb een kliniek in de buurt gebeld, die niet vergoed word, wat niet uit maakt want mijn tandartsverzekering betaald het toch niet. Ik kan gelukkig donderdag al terecht om het rot ding er uit te laten snijden.

Angsthaas als ik ben gaat mijn mama gezellig mee. Vooral om mijn handje vast te houden. Ik heb dat nodig want ik schijt echt 7, nee 70, kleuren.. Vreselijk vind ik het. Vrijdag heb ik een bedrijfsuitje, uiteraard zou ik gewoon meegaan. Gezellig eten in Rotterdam. Ik heb vanmorgen toch maar even doorgegeven dat ik afwezig ben. Uit eten een dag nadat ze mijn mond hebben zitten verbouwen lijkt me niet handig. Jammer, heel jammer maar het is even niet anders.

De komende dagen maar een beetje rustig aan doen want ik ben ongelooflijk gespannen. Vanavond lekker sporten, even de spanning er af. Woensdagavond, de avond voor de ingreep, ga ik ook lekker een stuk rennen. Na de ingreep mag ik een aantal dagen niet sporten dus moeten we het nu nog maar even doen 😉

Ik hoop gewoon heel erg dat de napijn te doen is. Daar ben ik namelijk het bangst voor. De ingreep zelf lijkt me ook geen pretje maar dat is gewoon even een halfuurtje doorbijten 😉

Jullie horen vrijdag wel hoe het gegaan is. Hopelijk ben ik dan helemaal pijn vrij en huppel ik in het rond. Laten we het hopen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s