Mag ik weer?

Ik zat weer bij Liset (fysio). Ze moest gaan oordelen of ik weer mocht gaan rennen. Inmiddels ben ik lichtelijk aan het doordraaien dus ze had eigenlijk maar één keus. Ja zeggen. 

Het is inmiddels al weer aardig wat weken geleden dat ik een rondje mocht rennen. Ik verlang er zo naar. Ik doe netjes mijn oefeningen en hardloop niet. Ik doe alles volgens het boekje. Ik ben de perfecte leerling. Al zeg ik het zelf.

Ik hoop dus dat ik gewoon weer mag. Uiteraard rustig opbouwen. Stoppen bij pijn. Genoeg rustdagen. Bla bla bla. Ik zal het allemaal doen. Echt. Beloofd.

Inmiddels is het bijna 5 weken geleden dat ik hardgelopen heb. Ik denk dat mijn lijf de rust nodig had. Doorlopen met Shin Splints schijnt nogal dom te zijn. Iets wat ik 6 maanden lang gewoon gedaan heb. Tuurlijk deed het pijn. Tuurlijk voelde ik dat het mis was. Tuurlijk wist ik dat ik de fysio moest bellen. Ik wist het allemaal, maar ik deed er niks mee.

Ik geloof dat ik geleerd heb van mijn fouten. Ik verwacht dat ik dit niet nog eens zal doen. Zeg nooit nooit natuurlijk maar ik ga mijn best doen om beter naar mijn lijf te luisteren. Ik heb lang genoeg in de lappenmand gezeten. Één van mijn belangrijkste karaktereigenschappen is eigenwijs zijn, en niet een beetje maar heel erg. Ik weet niet of dit een van Bergen of een van der Arend kwaal is of een combinatie van beide maar het zit in ieder geval in de familie. Af en toe gas terugnemen terwijl ik dat niet wil word dus nog wel een uitdaging.

Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik het best spannend vind om weer te gaan hardlopen. Wandelen is pijnvrij, traplopen is pijnvrij. Pas deed ik een kort sprintje. Het ging regenen dus ik moest even snel vanaf de auto naar de voordeur. Geen pijn. Ik ben alleen toch bang dat zodra ik weer ga trainen het toch weer mis gaat. Ik moet daar niet aan denken natuurlijk want ik heb het rust gegeven, ik heb een specialist bezocht. Ik heb er alles aan gedaan om weer gezond te zijn. Maar toch ergens in mijn achterhoofd heb ik die gedachte ‘wat als’..

Nou gisteren zat ik dus bij Liset. Ik vroeg meteen: mag ik weer?? Ze wilde weten of ik de afgelopen twee weken pijn vrij was? Of ik mijn oefeningen deed? Hoe dat ging? Of ik gewandeld had? Al mijn antwoorden waren positief. Niet omdat ik wilde dat ze ‘ja’ zei maar omdat het gewoon de waarheid was.

*tromgeroffel* Liset zei ja! Ik mag weer!! Ze heeft meteen het schema van Run2Day bekeken en dit vond zij er goed uit zien. Ik mag nu dus beginnen met week 2, dit is de eerste week waarin word hardgelopen. Ik heb een aantal regels opgelegd gekregen. Dat is met mijn eigenwijze karakter ook wel nodig. Ik mag week 2 gaan doen. 3 keer hardlopen in de week, altijd minimaal één rustdag tussendoor. Als dit pijnvrij is (100%) mag ik door naar week 3. Voel ik een lichte pijn (echt licht licht, geen stekende of herkenbare pijn) dan doe ik week 2 nogmaals. Voel ik meer dan alleen een lichte pijn? Dan is het weer gedaan met de pret en mag ik alleen nog wandelen. Ook mag ik niet sprinten, geen heuvels op en niet op onverharde paden lopen. Ik mag dit schema alleen lopen op gemakkelijk tempo, dit zal voor mij rond de 7:30 min/km zijn denk ik. Ik mag dit hele schema ook niet in het bos lopen, alleen even op asfalt omdat dit vlak is.

Maar hé ik mag weer!!! Jammer dat het deze week zo slecht weer word maar ik ga mij dus echt niet laten tegenhouden! Vanavond om 20:30 uur sta ik gewoon buiten met mijn hardloopschoenen aan. Vanavond ben ik weer een hardloper! 🙂

2 gedachtes over “Mag ik weer?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s