Mijn koptelefoon en ik

Ik merk de laatste dagen dat ik een beetje overprikkeld ben. Op het werk zitten we met zijn alle op één verdieping. Ik zit gelukkig wel aan de kant van de verdieping waar de rustige mensen zitten alleen geluid is er altijd.

Er zijn bijvoorbeeld een aantal collega’s die best luid zijn. Die veel en hard praten. Die altijd aanwezig zijn. Ik vind dat prima, moeten ze tenslotte zelf weten alleen ik merk dat die mensen mijn energieniveau ongelooflijk doen dalen.

Pas kwam ik thuis uit het werk en toen heb ik eerst een halfuur met mijn koptelefoon op gelopen omdat ik echt even geen gekwebbel wilde horen. Ik moest het geluid gewoon even wissen en naar muziek luisteren.

Ik merk dat ik dat vaker heb. Ik ben introvert, altijd geweest en ik schaam mij daar verder niet voor. Ik ben rustig, stil vaak, soms zing ik zacht mee met de muziek maar meer zal je niet van mij horen. Ik vertel je niet dat de koffie fantastisch is of dat het zonnetje enig schijnt. En als ik het al vertel dan is het op een ‘zacht’ volume. Je hebt alleen ook mensen die extravert zijn en die houden van aandacht en praten. Ook niks mis mee, die mensen zijn gewoon zo. Ik merk alleen dat extraverte mensen mij meer energie kosten dan mensen waarmee ik op één golflengte lig.

Uiteraard is dit iets waar ik zelf mijn manier in moet vinden. Ik kan niet van de extraverte mensen verwachten dat ze zich aanpassen aan mij. Dat hoeft ook zeker niet. Ik moet alleen wel na een dag met veel geluid om mij heen mij even afsluiten. Even een uurtje uit de herrie. Gewoon even muziek op en ontspannen. Mijn accu weer wat opladen. Op die manier kan ik het prima volhouden!

Ik ben blij dat ik inmiddels een beetje weet hoe mijn lijf/hoofd werkt. Dat ik de signalen herken. En het belangrijkste, dat ik er naar handel 😉 Ik vind het lastig om mezelf op één te zetten. Om te doen wat goed is voor mezelf. Ik vind het namelijk ‘normaal’ om voor andere zorgen, soms zelfs ten koste van mezelf. Wat ik alleen wel merk, vooral sinds ik praat met Ron, dat ik beter kan aanvoelen wat IK wil en wat IK nodig heb. Het zijn simpele dingen. Ik wil mezelf af en toe kunnen afsluiten. Ik wil iedere dag mediteren. Het zijn kleine dingen maar ze zorgen er voor dat ik een rustiger hoofd heb.

Soms lezen jullie dingen op mijn blog over hoe ik mij voel en dat het even niet zo goed gaat. Het leven is qua emoties namelijk nogal een rollercoaster. Het gaat echt alle kanten op. Maar zoals je kunt lezen maak ik ook stappen en leer ik beetje bij beetje wat ik nodig heb en hoe ik er voor kan zorgen dat ik een rustig leven kan lijden. Want rust dat is echt waar ik naar hunker. Rust in mijn hoofd, rust in mijn lijf. Er zit namelijk ongelooflijk veel spanning mijn lijf, dit voel ik de hele dag. Dit word gelukkig steeds iets minder maar het is zeker iets waar ik aandacht aan moet blijven schenken.

Ik hoop dat de positieve blogberichten, zoals deze, steeds vaker zullen zijn dan de ‘instort berichten’.. En ergens heb ik dat natuurlijk ook zelf in de hand. Het zit namelijk allemaal in mijn hoofd. Het is een kwestie van hoe ik kijk naar bepaalde zaken. Als ik het kan ombuigen naar iets positiefs dan verdwijnt het negatieve vanzelf 😉 Met een beetje hulp van mijn omgeving en van Ron moet dat gewoon goed komen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s