Ik zit weer in de lift

Een week of twee terug zat ik op de bank. Ik voelde me al weken rot. Was erg down en had nergens zin in. Voor mijn gevoel zat alles tegen en was het leven gewoon niet meer leuk. Ik had ongelooflijk veel medelijden met mezelf en vond mezelf erg zielig. Ik vond dat deze gevoelens terecht waren en zat dus ‘heerlijk’ in mijn zelfmedelijden bubbel.

Ik zat daar op de bank en opeens ging het licht aan. Van binnen dan hé. Waar ben ik nou in godsnaam mee bezig? Waarom pest ik mezelf zo? Waarom was ik eigenlijk zo down? Kan ik niet gewoon even ‘normaal’ doen? Tuurlijk is het heftig dat ik niet lekker in mijn vel zit. Dat ik snel overprikkeld ben. Dat ik paniekaanvallen krijg in supermarkten. Tuurlijk is dat vervelend maar ik heb zelf de touwtjes in handen als het op mijn reactie aankomt. En in plaats van positief te zijn en mijn schouders er onder te zetten zat ik alleen maar te mokken. Wie heb ik daar mee? MEZELF juist.

Ik besloot dus, daar op de bank op die zondagavond, dat het klaar was. Dat het moest stoppen. Ik was destructief bezig en richtte mij teveel op alles wat mis ging. Ik was alleen maar bezig met alles wat ik niet had. Alles waar ik niet blij mee was. Ik vergat dat er nog heel veel dingen zijn die wel de moeite waard zijn. Ik ga potjandorrie over 5 weken trouwen. Daar moet ik toch van genieten! Ik heb een ongelooflijk leuke baan. Twee ongelooflijk ondeugende katten. Ik heb een fijn huis waar ik mij helemaal thuis voel. Lieve vrienden en een fijne familie.

Ik besloot te proberen om als ik destructief dacht mezelf even aan te horen. Waarom denk ik zo? Is er iets wat ik er NU aan kan doen? Ja? Doen! Nee? Loslaten, het is de energie niet waard. De eerste dagen betrapte ik mezelf er nog wel eens op dat ik in mijn gedachte ging zitten. Dat ik mezelf (onbewust) richting het negatieve trok. Toen ik mij daar eenmaal bewust van was ging het zoveel beter. We zijn nu een week of twee verder en ik voel me echt zoveel beter! Ik geniet echt even heel intens van het leven. Er is ook niks, in de afgelopen twee weken, wat ik als negatief kan bestempelen.

De conclusie is dus eigenlijk dat het best goed met mij gaat. Ik voel me lekker en merk dat ik me echt wat luchtiger voel. Mijn gesprekken met Ron zijn erg fijn en ze geven mij veel zelfinzicht. Ik ben trots dat ik mezelf uit dit dal heb kunnen trekken en ben blij dat de wereld er weer een stuk mooier uit ziet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s