super, mega, hypergevoelig

Ik moet het zien als mijn superkracht. Ik ben hypergevoelig (in de media vaak HSP of hoogsensitief).

Ik heb het de laatste jaren altijd wel een beetje gevoeld. Ik wist dat ik ‘extra’ gevoelig ben maar kon het nooit een naampje geven. Nou hoeft dat natuurlijk ook niet want je hoeft niet perse in een hokje te passen maar weten wat er ‘mis’ is zorgt dat ik hier makkelijker informatie over kan opzoeken.

Ron bracht het ter sprake tijdens onze derde sessie. Ik ben hypergevoelig. Dat uit zich in: precies weten/aanvoelen hoe de stemming in een ruimte is, alle details in een ruimte zien (dingen die scheef staan, het zien als iets net anders is als de dag ervoor), alle geluiden opmerken en binnenkrijgen en aanvoelen hoe een ander zich voelt. Mooie kwaliteiten maar in mijn geval vooral de laatste weken/maanden erg vermoeiend.

Ik had heel veel behoefte aan meer informatie. Waarom ben ik zoals ik ben? Wat zijn mijn prikkels/triggers? Wat kan ik doen om meer rust te ervaren?

Online vond ik een seminar waarvoor ik mij nog mocht aanmelden en deze seminar ging over HSP en dan vooral over de aan en uit knop. Dit leek mij enorm interessant en om 19:30 uur zat ik er dus helemaal klaar voor! Dolf heeft ruim 2 uur en een kwartier gepraat (nog langer maar hierna checkte ik uit, de koek was op..). Iedereen kon vragen stellen en deze werden ook heel fijn beantwoord. Het is heel lastig om kort uit te leggen waar Dolf het over heeft gehad en om deze blog niet te lang te maken zal ik er een korte samenvatting van maken 😉 . Een HSP-er pikt vaak alle gevoelens in een ruimte op. Deze gevoelens zijn niet allemaal van jou en je hoeft dus met de meeste gevoelens ook niks. Het is belangrijk dat je leert om jou gevoel te scheiden van het gevoel van de andere. Je moet dus eigenlijk al het ruis van de lijn filteren. ‘Je voelt en ervaart heel veel dingen die niet van jezelf zijn. Je hoeft niet met alle gevoelens iets’. Het altijd ‘aan’ staan en dus altijd alle emoties en gevoelens voelen is erg vermoeiend en daarom zoeken HSP-ers vaak naar rust om dit alles een plekje te kunnen geven. Hij heeft ook besproken wat triggers zijn en dat je tijdens een trigger (bij mij is dit bijvoorbeeld een paniekaanval of een gespannen/nerveus gevoel) niet meer kunt nadenken. De trigger gaat namelijk voor het denken. Dit proces is moeilijk te doorbreken omdat het vaak instinctief gedrag is. Hiervoor ben ik in therapie zodat ik hopelijk dit gedrag kan veranderen.

Ook is er besproken wat je kunt doen om minder vermoeid te raken. Wat voor mij het belangrijkste is is mijzelf los zien van de omgeving. Zoals ik hierboven al zei is niet alles wat ik voel van mij. Wat niet van mij is, is niet belangrijk en moet ik dus filteren. Heel bot gezegd ‘weg ermee’. Alleen de spons in mij houd dat soort dingen nogal vast. Dat is dus zeker iets waaraan ik moet werken.

Als ik ga winkelen zie ik alles. Ik zie de mensen, de winkels, de lichtjes achter de ramen, ik hoor de muziek, de geluiden van mensen die kletsen, ik voel de wind, zie alle kleuren. Zelfs alle geuren neem ik in mij op. Na een middag winkelen ben ik op. Wil ik lekker neerploffen en met mijn benen omhoog helemaal niks meer doen. Dat ik altijd alles waarneem put mij uit.

Maar het is niet alleen maar ‘negatief’. Er zijn ook mooie kanten aan HSP-er zijn. Ik kan ongelooflijk goed luisteren. Voel feilloos aan hoe jij je voelt. Ik heb oog voor detail. Kan intens genieten van de kleine dingen. Ik moet alleen nog leren om een goede balans voor mezelf te creeren zodat ik in de avond niet uitgeput op de bank zit 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s