Moe. Gewoon moe.

Ben ik weer met een zeikblog. Ik kan het gewoon niet helpen. Sinds een week of drie staar ik tussen 23:00 – 06:30 uur voornamelijk naar het plafond. Iedere nacht ziet hij er exact hetzelfde uit. Hij hoeft niet geverfd. Hij hoeft niet in een ander hip kleurtje. Hij is er gewoon. En ik kijk naar hem. Iedere nacht voor de afgelopen drie weken.

Je zult dus begrijpen dat ik overdag een wandelende zombie ben. Ik heb een goed voorbeeld welke perfect schetst hoe het met mijn geestelijke gezondheid gesteld is: Op het werk hebben wij een tap voor water. Hier zet je je fles/glas onder en je houd een knopje ingedrukt tot dat je genoeg water hebt. Na ik denk een seconde of 30 voel ik nattigheid. Er gaat geen lampje branden dus ik blijf nattigheid voelen tot ik mij besef dat ik nog steeds dat knopje ingedrukt heb. Stond ik om 07:30 uur de vloer van de bedrijfskeuken droog te maken.. Ik had in ieder geval voorlopig genoeg water.

En dan hebben we het nog niet over mijn geheugen gehad. Een vergiet is er niks bij.

Straks heb ik een gesprek met Ron. Het eerste gesprek weer sinds weken. Ik voel mij overdag ook niet slecht, op mijn vermoeidheid na dan. Ik heb geen paniekaanvallen, heb geen last van doemdenken of malen. Ik heb dus het idee dat ik vrij ‘zen’ ben maar wat doe ik dan fout? IK ZOU EEN MOORD DOEN VOOR ÉÉN GOEDE NACHT SLAAP. Bij wijs van spreken hé jongens. Hopelijk kan Ron wat licht schijnen op de situatie.

2 gedachtes over “Moe. Gewoon moe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s