Verkeerde aanpak

Een aantal dagen terug vertelde ik over mijn mental breakdown en hoe ik hoop daar weer fluitend uit te komen. Één van de dingen die ik vertelde was dat ik mijn grenzen moet bewaken en nee gewoon nee is. Helaas gaat dit met vallen en opstaan.

Ik doe mijn best om mijn grenzen aan te geven alleen ben ik, zo blijkt, nogal vrijblijvend. Neem de volgende monoloog: (berichtjes zijn buiten werktijd verzonden)
baas: kan jij iets voor mij uitzoeken?
ik: ben nu niet in de gelegenheid. Ik zoek het morgen uit voor je goed?
baas: als het echt niet anders kan….
Als het echt niet anders kan? Mijn bek viel open. Ik was boos (vooral) en verontwaardigd. Ik voelde mij schuldig en voor ik het wist stond ik te werken, naast mijn fiets, bij het graf van mijn vader notabene. Ben ik hier trots op? NEE ABSOLUUT NIET. Is er misbruik van mij gemaakt. ABSOLUUT!

Thuis werd het mij vervolgens allemaal te veel en trof Michael zijn vrouw huilend aan. Ik zei (voor mijn gevoel althans) eindelijk eens nee en toch dondert meneer vervolgens vol gas over me heen. Samen met Michael heb ik gekeken naar wat ik in deze situatie anders kan doen zodat dit niet meer hoeft te gebeuren. Ik zag dit voorval heel erg als falen en een stap terug maar ik ben door meerdere mensen gewezen op het feit dat ik juist iets geleerd heb 😉

In het vervolg ga ik dus anders reageren. Niet meer ‘vind je dat goed?’, nee gewoon ‘ik reageer hier morgen op.’ Ik mag de deur niet op een kiertje laten staan want dan lopen ze gewoon bij mij naar binnen. Ik had mijn medemens hoger ingeschat maar helaas.

Zoals je kunt lezen is er nog best wat werk aan de winkel, ik heb daarom ook mijn gesprekken met Ron weer hervat. Met hulp kom je tenslotte veel verder 😉 Daarbij probeer ik echt de hele dag positief te blijven, te glimlachen ook al voel ik dat misschien niet zo. Ik mediteer iedere dag. Douche koud en probeer na een werkdag alles echt af te sluiten. Het zijn kleine stapjes en het gaat niet snel maar we gaan voorruit!

2 gedachtes over “Verkeerde aanpak

  1. Caroline van der Arend

    Gewoon doorgaan. Als je valt gewoon weer opstaan en opnieuw proberen. Dat is geen falen. Keulen en Aken zijn ook niet op één dag gebouwd. Je bent op de goede weg. Volhouden en in je zelf en je eigen kracht blijven geloven dan komt het van zelf goed. Dikke knuffel!!

Laat een reactie achter op Caroline van der Arend Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s