Hoe gaat het nu?

Inmiddels ben ik twee weken op halve kracht aan het werk en houd ik mij verder vrij rustig. Ik werk aan mijn miniaturen en probeer iedere dag wat te wandelen. Werk blijft druk en ik probeer echt alleen 50% te doen. Het is namelijk niet de bedoeling 70% werk in 50% tijd te proppen. Iets waar ik nog een beetje aan moet werken want het liefst ram ik al mijn werk er in top snelheid doorheen. Vandaag was er bijvoorbeeld iemand aan de telefoon die zei ‘jij praat altijd zo gehaast’. Dat klopt. Ik doe alles gehaast. ik ren door mijn dag heen alsof ik bang ben tijd tekort te komen. Het is gek want als ik nu terug denk aan al die dagen dat ik als een kip zonder kop door mijn werkplek heen sjeesde heb ik helemaal niet het idee dat ik productiever was of meer dingen gedaan kreeg. Ik was alleen maar veel gestrester.. Best wel een eye opener al zeg ik het zelf.

Wat mij ook op viel, en wat ik best kwalijk vindt is dat ik laatst naar buiten liep vanaf mijn werk (richting mijn auto) en toen ik buiten stond een diepe zucht maakte. Alsof ik toen pas weer ‘normaal’ kon ademen. Tja lijkt mij ook niet bepaald gezond. Zowel lichamelijk als geestelijk is dat niet gezond. Ik begin meer van dat soort kleine dingen te merken en probeer heel hard om dit soort dingen aan te passen. Rustig ademen, de tijd nemen voor mijn taken, rustig praten aan de telefoon. Niet rennen rennen rennen maar slow and steady.

Daarbij lees ik veel. Het maakt mijn hoofd leeg. Ik lees normaal gesproken alleen Engelse boeken maar ik liep in de boekhandel met mijn moeder en liep tegen ‘geluk is een panda’ aan. Deze lag op een plek waar hij niet had moeten liggen en daardoor denk ik dat dit boek mij uitgekozen heeft, hoe zweverig dat misschien ook mag klinken. Drie dagen later had ik het boek uit. Om een beeld te schetsen van het boek hier een tweetal quotes welke mij erg helpen op het moment:

Als je doet wat je altijd hebt gedaan, krijg je wat je altijd hebt gekregen.

Geluk is als een moestuin: het groeit alleen als het gevoed en onderhouden wordt. Een moestuin moet regelmatig worden gewied, zodat gewassen niet door onkruid overwoekerd worden. Alleen dan kunnen we proven van de opbrengst van deze tuin van overheerlijk geluk.

Ik heb momenteel ook gesprekken met de praktijkondersteuner van de huisarts. Ik ben daar nu 2 keer geweest en heb een telefonische afspraak gehad. Het is een fijne vrouw en ze helpt me beetje bij beetje wat verder. We richten ons nu vooral op prioriteiten stellen en ademhalingsoefeningen. Over een tijdje hoop ik bij Joke te mogen beginnen. Ik begreep van mijn leidinggevende dat de Arbo arts liever heeft dat ik eerst even deze paar weken uitrust, halve dagen werk en de tijd neem om tot mezelf te komen. Als ik dan weer wat meer energie heb kan ik aan de slag bij Joke. Nog even geduld dus. Over twee weken heb ik weer een afspraak bij de Arbo arts dus dan kunnen we deze rustperiode evalueren.

Voor nu is het gewoon belangrijk dat ik mij rustig houd. Dat ik luister naar wat IK wil. Dat ik doe wat goed is voor MIJ. Ik vind dit lastig want het voelt nogal nieuw aan maar ik doe mijn best en merk dat ik er steeds iets beter in word 😉

4 gedachtes over “Hoe gaat het nu?

  1. Alles op z’n tijd. Bij het begin van m’n eigen burn-out was ik ook altijd gehaast aan het praten. Er werden me ademhalingstechnieken aangeleerd die wel helpen. Bedankt voor jouw reactie op mijn blog, zo ben ik hier ook terecht gekomen.

Laat een reactie achter op Hilde Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s