Trots ♥ 

In mei werd ik officieel ziek. Het was moeilijk voor mij dit toe te geven want het voelde vooral heel erg als falen. Inmiddels ben ik een maand of 5 verder en na aardig wat therapie en ziekte uren kan ik met trots zeggen dat ik de goede kant op ga. Ik heb heel veel over mezelf geleerd en vooral over hoe sterk ik ben en dat ziek worden helemaal niet gelijk staat aan falen! Ik ben gewoon te lang sterk geweest en nu is het tijd dat ik leer goed voor mezelf te zorgen.

Stapje voor stapje ging Joke met me aan de slag. Op het begin kon ik weinig aan en kwam er weinig binnen. Ik werkte toen ook maar 4 uurtjes per dag. Inmiddels werk ik 7 uur per dag en kan ik gewoon weer een boek lezen en já ik onthoud dan ook nog wat ik gelezen heb. Hardlopen heb ik ook weer opgepakt en ook mijn humeur is met sprongen voorruit gegaan! Ik heb de afgelopen maanden keihard gewerkt en dat werpt nu zijn vruchten af!

Wat heb ik dan allemaal geleerd:

  • Ik heb geleerd dat mijn eigenwaarde er voor zorgde dat ik bevestiging van buitenaf nodig had. Hierdoor ging ik uit van de mening van andere en was ik daardoor verleerd om naar mijn intuïtie te luisteren. Inmiddels durf ik steeds iets beter te vertrouwen op mijn gevoel en los te laten wat andere misschien over mij denken.
  • Ik heb geleerd welke signalen mijn lichaam afgeeft als ik een stapje terug moet doen en ben nu hard bezig te leren hier ook naar te luisteren. Hoofdpijn, gespannen en gehaast gevoel, vermoeid terwijl ik genoeg slaap en 90% van de tijd geïrriteerd? Rem intrappen!
  • Ik heb geleerd mijn grenzen aan te geven en deze te bewaken. Niet meer alles te pikken en als iemand werk bij mij neer gooit dit met een glimlach weer terug te geven. Alles gaat netjes in overleg er worden geen dingen meer voor mij bepaald die ik dan maar moet slikken. Betekend dat dat ik niks meer voor andere doe? zeker niet maar het mag niet meer ten koste van mezelf gaan. Ik ben hard aan het leren om zonder schuldgevoel nee te zeggen, al is dat echt nog wel lastig.
  • Ik heb geleerd, en ja dat was vrij confronterend en pijnlijk, dat ik door mijn pestverleden ben gestopt van mezelf te houden. Als ik 5 personen moest noemen waarvan ik hield dan noemde ik mezelf niet, ook niet als er gevraagd werd waar ik mezelf zou neerzetten. Toen ik dit besefte viel er veel op zijn plek alleen was het ook ongelooflijk pijnlijk en nee ik kan niet zeggen dat ik nu 5 maanden later opeens wel van mezelf houd maar met veel hard werk denk ik dat dat moment er wel gaat komen. Wanneer? Hopelijk zo snel mogelijk. Wat ik inmiddels wel geleerd heb is dat mijn behoefte niet door andere overschreeuw mogen worden. Ik mag er ook zijn.
  • Ik heb geleerd dat het leven niet te plannen is en dat het belangrijk is de teugels wat te laten vieren. Meer in het moment te leven ipv mij alleen maar zorgen te maken over de toekomst. De toekomst komt vanzelf, geniet van nu!

Ik ben ongelooflijk trots dat ik dit proces ben aangegaan. Het was verdrietig en vermoeiend maar ook echt een ongelooflijke eye opener. Ik heb zoveel geleerd over mezelf en dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen leven. Het is nog niet voorbij, ik zal nog iedere dag moeten werken aan mijn herstel maar ik ben al ongelooflijk ver gekomen. Nog een paar weken en dan hoop ik weer helemaal fulltime te werken, ook dan zal ik gewoon iedere dag moeten passen op mezelf. Ik wil het echt nooit meer zo ver laten komen als in mei, wat voelde ik me beroerd 😦 . Gelukkig ligt dat nu achter me, ik weet wat ik nog moet leren en ik heb er alle vertrouwen in dat dat goed komt!

Gedichtje - trots op jezelf | Instagram, Instagram photo, Movie posters

6 gedachtes over “Trots ♥ 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s